banner114
"Korxerem avrelin beşinden, 

Camuşî ayırer eşinden… " Rahmetli Cemile Nenem'in anlatımlarındanZengin mi zengin bir adamın 40 tane camışı (mandası) varmış. Aylardan da Nisanmış. Kış çok çetin geçmiş, samanlıkta ne samanı ne de otu kalmış. Bir gün açılan havaya ve yeşilliğe güvenerek çobanı çağırır, camışlarını otlamaları için meraya gönderir. Çok geçmeden gökyüzü bir kararır ki göz gözü görmez. Gök gürler ve ardından fırtına ile kar yağmaya başlar. Öyle bir tipi yapar ki kışın zemheri ayında bile böyle bir kar görülmemiştir. Herkeste bir korku, bir telaş. Kimi 'hayvanlarım' der, kimi 'çocuklarım dışarda', kimi de 'ne oldu' der ve bir anda her tarafı kar kaplar. Zengin adamı da büyük bir telaş alır, korku içinde cama yapışarak çobanı ve camışlarını beklemeye başlar. Çok geçmeden çoban yarı donuk bir şekilde köye gelir ve 40 camışın da kar fırtınasından ve soğuktan öldüğü haberini verir. 

Bu olaydan sonra o günün adı CAMIŞKIRAN, o soğukların devam ettiği süre de CAMIŞKIRAN GÜNLERİ olur. Artık o günden sonra çiftçinin ve hayvancının gözü korkmaya başlar. Bir daha da o günler geçmeden ne tarlaya tohum atar, ne de meraya hayvan çıkarırlar. Kimine göre Camışkıran; 16 Nisan, kimine göre 20 Nisan, kimine göre de 22 Nisan olduğunu söylerler. Yani yaklaşık olarak bu süre bir haftayla on beş gün arasında değişir...
Ama neneme göre de eski hesap Avrel'in 5'ine denk gelir, yeni hesaba göre 18 NİSAN :)

Birsen İnal
Misafir Avatar
İsim
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, pornografik, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.